بيگانگئَ جي عالم ۾ وطن جي يگانگت جو ڏٺل خواب! شھيد پروفيسر اعجاز سولنگي

بيگانگئَ جي عالم ۾ وطن جي يگانگت جو ڏٺل خواب!

وحشئَ جي خواب جھڙي ڪاري رات !

ڪوئي ڪارو ڪفن بڻجي دنيا تي ڇائنجي چڪي ھئي

5 مارچ

21ھين صدي جي بي خوف درويش

شھيد سميع الله ڪلھوڙي جي ورسئَ جو ڏڻ

۽ ھير ۾ شھيد جي معطر خون جي خوشبو

ڄڻ ھر ستل ضَمير کي، جنجھوڙي رھي ھئي

چنڊ کي اونداھ جو دِيو ڳھي چڪو ھو

چوڌاري موت جھڙي سانت ڇانيل ھئي

من اندر ۾ ھر کر ۽ ھوراکورا جي رکي رکي

دونھي دوکي رھي ھئي

خيال آوارا، بادلن جيان، يادن جي وادين مٿان

ڀٽڪي رھيا ھئا

ان وقت اچانڪ خيالن جو تسلسل ٽُٽو

ٽي وي تي ھڪ ٽِڪر ھليو

“ملير ۾ ھڪ گھر اندر بم ڌماڪوٿيو آھي”

“ھڪ فوت ٻه زخمي !”

ان فوتئَ جي سڃاڻپ جسمم جي قائم مقام

جنرل سيڪريٽري ذوالفقار ڪولاچي ڄاڻائي وئي

ڄڻ ذھن کي ڀنواٽي اچي وئي

کن پل لاءِ سوچن جي ساگر ۾ ٻڏي ويس

۽ پوءِ وڃ وانگر ڪڙڪندڙ روح ڏاريندڙ خبرون؛

“ دھشت گرد آرمي سنڌو ديش لبريشن جو ڪمانڊر

بم ٺاھي رھيو ھو ته سگريٽ دکائڻ سبب بم ڦاٽي پيو”

اندر ۾ آنڌ مانڌا ڊڪو

ڄڻ پورن پويان پور جاڳي پيا

اکين ۾ ڄڻ سانوڻ جا بادل تري آيا

اندر مان ڄڻ جوالا مکئَ جو لائو اٻري پيو

شديد بيوسئَ جو احساس روح کي نھوڙي رھيو ھو

اندر ۾ ڪي ئي انومان اڀري پيا

تڏي تي ڪيئن وڃان!!

وڃان به يا نه وڃان!!

وِھ پياڪ عاشق جو تڏو به وِھ

ڪانڌپو به وِھ، سبيل به وِھ

گھڻائي ڪو نه ايندا، انھن ۾ مان به لڪي ويندس

پاڻ کي اندران ئي اندران ننڍڙو ماڻھو محسوس ڪرڻ لڳس

منھنجو استاد چوندو آ ته ؛

“ ھر انسان جي اندر ...

دودي ۽ چنيسر جي ازلي جنگ ۽ جدل ڇڙيل آھي

جي اھا جنگ دودو کٽي ٿو

ته انسان جو ڪردار دودي جھڙو ئي جڙي ٿو

۽ دودي جي مٿان چنيسر ڀاري پئجي وڃي ٿو

ته انسان جو ڪردار به چنيسر جھڙو ئي جڙي ٿو.”

وڏا وڏا تيس مار خان اھڙن موقعن تي ظاھر ٿي پوندا آھن

گھڻا دانشور ۽ اديب عياش لونڊيءَ جيان اي سي ھلائي سمھي پوندا آھن

ڪيترائي اُٺ پکئَ جا پُٽ،اھڙي لاتعلقي کي پنھنجو وجودي پناھ گاھ سمجھن ٿا

پر ھو انھئَ سچائي کي وساري ويھن ٿا ته؛

انسان جي سڃاڻپ ڳالھين ۽ عمده عمده لفظن مان نه،

بلڪ سندس تاريخي ڪردار مان ٿيندي آھي

ڄڻ جام ھستئَ ۾ ڪا متضاد پھلوئن جي ازلي ۽ اَبدي جنگ ڇڙيل آھي

اندر ۾ ڇڪتاڻ ، آنڌ مانڌ، اُڊڪن مٿان اُڊڪا چنيسر ،

دودي تي ڀاري پئجندي نظر اچي ٿو

ڄڻ ڪارن ڪارن ڪڪرن پويان چنڊ لڪي ٿو

۽ ذھن تي ننڊ جا بادل ڇائنجي وڃن ٿا

اکين ۾ خواب ترڻ لڳن ٿا

اوڻٽيھين جھڙي اونڌاھي ڀوائتي رات!!

۽ ڪنن ڏانھن وڌندڙ لانگ بوٽن جي ٽاپ ٽاپ جو آواز

۽ گھر جي بتئَ جي ٿڌڙي روشنئَ ۾ خاڪي وردي ۾ مبلوس ،

پاڪستاني فوجي ڊريس چنيسر جي ڏڪ ڏڪان......

ڀاڙيائپ جا دورا، نفسياتي مليريا جا جھٽڪا

اندر مان دٻيل دٻيل چنيسر جون چيخون ٿيون نڪرن

ضمير جي روشنئَ ۾ ڀاڙيائپ جو ڍڪ لھي پوي ٿو

انھئَ ڌيمي روشنئَ ۾ ان جو چھرو واضع نظر نه ٿو اچي

اچانڪ ڪوئي پراڻو ڄاتل سڃاتل آواز اڀري ٿو

جيڪو مخاطب ٿيندي چوي ٿو؛

“ اي مرده ضمير انسان! پنھنجي پيغمبر صفت رھبر جي ايم سيد جي فڪر سان عملي طور تي اھڙي ٺڳي!”

اڙي ليٽي ليٽي اڃان پيٽ نه ڀريو اٿئي ڇا ؟

بي شرم ، بي حيا، بي لڄا ، جوءِ جا دسيل، ڀاڙيا ڪنھن جاءِ جا لعنت آ تو تي. . . .

گھڙي پل لاءِ سانت ڇائنجي وڃي ٿي

وري ڪو آواز فضائن جو پيٽ چيري اڀري ٿو

ھو تيز ڀرئي انداز ۾ چوي ٿو؛

جي تو جھڙا جرئتمند ھوندا ته

پوءِ سنڌ جو خيرباد ئي ٿيڻوآھي

اُٿ ڙي لومڙ! اٿي بلب ٻار

آئون اُٿان ٿو، بلب ٻاريان ٿو.

ان شخص جو چھرو ڏسي مان تعجب ۾ پئجي ويس

ھو سابقه ڊڪٽيٽر جرنل ضياءَ ھو

مون کيس مخاطب ٿيندي چيو

جرنل ضيا تون........ ! ؟

ھا!! مان!! “ جرنل ضيا”

ھن انسان دشمن آدم خور رياست جو اڳواڻ ملازم مان ڪميڻو ضيا

پر او ڪميڻن جا سردار !

مان ته توکان گھٽ ڪميڻو آھيان

تون ته مون کان به وڌ ڪميڻو نڪري پئين

جڏھن تنھنجو رھبر بيمار ھُيو

ته منھنجي اندر ويٺل رنجيت سنگھ جو شيطان روح به

تنھنجي رھبر جي اعلي ڪردار ۽ اعلي ظرفي کان شرمائجي

تنھنجي رھبر جو اسپتال ۾ حال پُڇڻ آيو ھيس

ان ڪري جو ھڪ بي ضمير انسان به پنھنجو ڀيانڪ چھرو

اعلي ضمير جي آئيني ۾ ڏسندو آھي

تنھن ڪري مان ان حد تائين ڪميڻو نه پيو ٿي سگھان

جو تنھنجي عظيم رھبر، ضمير جي بانڌي ،

انسان کان حال به نه پڇي سگھان

۽ تون ايڏو ڪميڻو آھين

جو پنھنجي رھبر جي ٻچي جي وارثي ته پري

پر ان جي تڏي کي به باھ جو چلھو ٿو سمجھين

۽ ان جي سبيل کي زھر قاتل ٿو سمجھين

۽ ان جي ڪانڌپي کان به ڇرڪ ٿو کائين

تو وڏو بزدل ۽ ڪانئر انسان آھين

اي ڪانئر ! نڪ وڍيل بزدل.......

جڏھن تو ۾ دم ئي ناھي

پوءِ اھڙي دعوي جو جنجھنٽ ڇو کنيو اٿئي

پاڻ کي بزدلن جي قطار ۾ بيھار

ھڪ درويش جي روح کي ڇو ٿو رنجائين

اچانڪ ننڊ مان جاڳي پيس بلب ٻاريم

۽ آئيني جي سامھون اچي

پاڻ کي گھروڙي ڀونڊو ڏنم

۽ ڀڄي وڃي قافلي ۾ شريڪ ٿيم !...

شھيد پروفيسر اعجاز سولنگي

پاڪستان ٺھڻ کان پوءِ سنڌ لاءِ خطرا: سنڌو جي ساڃاھ سائين جي ايم سيد

پاڪستان جي وجود قائم رھڻ سان مون کي سنڌ لاءِ ھيٺيان خطرا ۽ انديشا نظر اچي رھيا آھن:

 (1 سنڌ جي ايراضي 57 ھزار چورس ميل آھي ، پاڪستان جي قيام کان اڳ ان ۾ 50 لک ماڻھو آباد ھئا، جي ھاڻ وڌي ھڪ ڪروڙ ڇھانوي لک وڃي ٿيا آھن. ان ۾ ھن وقت تائين اٽڪل اسي لک ماڻھون ٻاھران اچي آباد ٿيا آھن.

(الف) آباديءَ جي توازن جو بدلجي، اصل سنڌين جي اقليت ٿيڻ جو ڊپ آھي.

(ب) زمين تي آدمشماريءَ جي بار وڌي وڃڻ ڪري معيار زندگي گھٽجي وڃڻ جو انديشو آھي.

(ت) سنڌ ۾ ٻاھران آيل ماڻھن کي حڪومت طرفان منظم طريقي سان وسائڻ جي ڪوشش ٿي رھي آھي جنھن ڪري تجارت، بئنڪون ۽ ڪارخانا سندن حوالي ٿي ويا آھن، ۽ ائين ھو اقتصادي ميدان ۾ سرڪاري سرپرستئَ ۽ سرمائيدار طبقي جي مدد سان ملڪ تي حاوي ٿي ويا آھن. سنڌ جا پير، ملا ، زميدار ۽ اڪثر سياستدان مھاجر پنجابي سامراج جي ايجنٽ طور ڪم ڪري رھيا آھن.

2) سنڌ جي ھن وقت لائق آباد سرزمين ٻه ڪروڙ ڏھ لک ايڪڙ آھي، جنھن مان ھندن جي ڇڏيل 30 لک ايڪڙ اڳيئي مھاجرن کي ڪليم ۾ ڏني ويئي آھي. نئينءَ حڪومت جون واڳون انگريزن، مھاجر پنجابي سياستدانن جي ھٿ ۾ ڏنيون ويون ھيون، جن سرڪاري طرح دعوت ڏيئي، ٻاھران ماڻھن کي گھرائي سنڌ ۾ ڪالونائيز ڪرايو ھو. ازانسواءِ پنجابين کي مکي ڍنڍ، ڪوٽڙي بئراج ۽ گُڊوبئراج تي زمينون ڏيئي آباد ڪيو ويو آھي. زمين ورھائڻ لاءِ سرڪاري پاليسي اھڙيءَ طرح ٺاھي ويئي، جو غير سنڌي گھڻي زمين جا مالڪ بنجي ويا. جنھن ڪري ھن وقت تائين اٽڪل سٺ لک کن ايڪڙ زمين غير سنڌين جي قبضي ۾ اچي ويئي آھي. انھن ٻاھرين بيٺڪين ڪيترن ھارين کي ٻاھران گھرائي ھٿ ڪيل زمين تي آباد ڪيو آھي. انھئَ زمين مان جيڪا پيدائش ٿئي ٿي، سا پنجاب ۾ رھندڙ ماڻھن يا شھري مھاجرن جي فائدي لاءِ ڪتب اچي رھي آھي. ان ڪري سنڌي آبادگار طبقي جي حالت روز بروز زبون ٿيندي اچي.

3) سنڌين جي جدا قوم جي وجود کي ختم ڪري جملي پاڪستان جي مسلمانن لي مذھب جي نالي ۾ ھڪ قوم تصور ڪري، اُن جي بنياد تي آئين ٺاھي، سنڌ جي رھاڪن کي اقليت قرار ڏيئي، پاڪستان کي ھڪ ملڪ بنائي، ان ۾ سنڌ کي 21سيڪڙو نمائندگي ڏيئي، ھميشه پنجابي اڪثريت جو محڪوم بنايو ويو آھي. اِھا حالت جي ڳچ وقت تائين قائم رھڻ ڏني ويئي، ته ٿوري وقت اندر سنڌ جي ھزارھا ورھين جي ملڪ ۽ قوم جو نالو نشان ختم ٿي ويندو.

4) سنڌ ۾ برپا ڪيل اڪثر ڪارخانا غير سنڌين کي ھٿ ۾ ڏياريا ويا آھن، جن اُنھن ۾ مزدور به ٻاھران گُھرائي رکيا آھن. اھڙيءَ طرح انھن ڪارخانن جي سموري ڪمائي غير سنڌين جي حوالي ۾ اچي ويئي آھي. جنھن ڪري کين ساليانو پندرھن سئو ڪروڙ رپين کان به وڌيڪ فائدوحاصل ٿئي ٿو.

5) سنڌ جو مکيه بندرگاھ ڪراچي شھر آھي. اُن ۾ ٻاھران آيل غير سنڌين جي اڪثريت کي آباد ڪري ، ملڪي ۽ ٻاھرئين واپاري جي واڳ سندن حوالي ڪئي ويئي آھي.

جنھن صورت ۾ واپار لاءِ سرڪاري سرپرستئَ جي ضرورت پور ٿي، ان ڪري سموري واپار تي قبضو غير سنڌين جو ٿي ويو آھي. اھي اگھن جي گھٽائي واڌايءَ ۽ ٻين مختلف طريقن سان اھڙي پاليسي اختيار ڪري رھيا آھن، جو سنڌ جو ديھاتي رھاڪن جي حالت روزبروز زبون ٿيندي وڃي، اھي غير ملڪي سرمائيدار انھئَ ڪمائيءَ مان ملڪ تي پنھنجي سامراج قائم رکڻ لاءِ ڪروڙ رپيا ساليانو خرچ ڪري، طرح طرح جي نظرين جي پروپيگنڊا ذريعي سنڌ جي رھاڪن جا دماغ مسخ ڪري پاڪستان ۾ غلاميءَ واريءَ زندگئَ ۾ راضي رھڻ لاءِ مجبور ڪري رھيا آھن.

6) سنڌ ۾ مسلم قوم جي نالي ۾ ٻاھران ايندڙ ماڻھن تي بندش نه ھئڻ ڪري پاڪستان بنجڻ کان پوءِ اسي لک ماڻھن ٻاھران لڏي اچي شھرن ۽ ڳوٺن ۾ سڪونت اختيار ڪئي آھي، جا اھا حالت زياده وقت لا۽ جاري رھڻ ڏني ويئي، ته ٿوري وقت اندر سنڌ جا اصل رھاڪو اقليت ۾ ٿي ويندا، جنھن جو اثر سنڌ جي زبان ۽ ڪلچر تي پوڻ لازمي آھي.

7) پاڪستان جي مرڪزي حڪومت ۾ سنڌين کي اڪليت ۾ رکڻ ڪري ملڪي پاليسي اھڙيءَ طرح ھلائي وڃي ٿي جو سنڌ مان پيدا ٿيندڙ اڪثر ٽيڪس، جي اٽڪل ھڪ ھزار ڇھ سئو ڪروڙ رپين کان مٿي ساليانو انڪم ٽيڪس، ايڪسائيز ڊيوٽي، ڪسثمس ۽ سيلز ٽيڪس وغيره ذريعي وصول ٿين ٿا، سي مرڪزي حڪومت جي حوالي ٿين ٿا. جن مان 5سيڪڙو خرچ به سنڌي رھاڪن جي فائدي لاءِ نٿو ڪيو وڃي. ان لاءِ سنڌ مان وصول ٿيندڙ ٽيڪس کي غير سنڌين جي مفاد لاءِ ڪتب آندو وڃي ٿو. اھو سنڌين سان ظلم ٿي رھيو آھي. جيڪڏھن انھيءَ ظلم خلاف ڪو آواز ڪڍي ٿو،ته ان کي پاڪستان ۽ اسلام جو دشمن سڏي ھن جي زبان بند ڪري سزائون ڏنيون وڃن ٿيون.

8) مرڪزي حڪومت جي بجيٽ 80 سيڪڙو سنڌ جي ٽيڪسن تي مشتمل آھي، ته به اُن جي نوڪرين ۾ سنڌين کي ھڪ ھزار تي ھڪ جي تناسب سان به نمائندگي نٿي ڏني وڃي. ان ڪري ملڪ جي ساري ڪاروبار تي غير سنڌين کي اختيار حاصل ٿي ويوآھي. حالت اھا وڃي بيٺي آھي جو سنڌ جي ڪمائي جي آڌار تي غير سنڌي سنڌين تي حڪومتي ڪري کين غلام رکيو اچن ۽ سنڌين کي بيوقوف بنائڻ لاءِ پاڪستان جي سالميت، اتحاد ۽ يڪجھتئَ لاءِ پروپيگنڊا ڪئي وڃي ٿي ڄڻ ته پاڪستان جي قيام ڪري سنڌين کي جنت نصيب ٿي ويئي آھي. سنڌ جا سمجھدار ماڻھو اھڙي پاڪستان تي لعنت وجھي ان سامراج کي ختم ڪرڻ لاءِ خدا کان دعائون گھري رھيا آھن. جيڪڏھن کين اسلام جي نالي ۾ ماٺ ڪرائڻ جي ڪوشش ڪئي وڃي ٿي ته چون ٿا ته اھڙي ڌوڪي واري اسلامي تشريح کان بس ڀلي آھي.

9) ابتدا کان وٺي پاڪستاني حڪومت تي جن به سياستدانن جو قبضو رھيو آھي. اُنھن جي پاليسي کي مھاجر ـ پنجابي مستقل مفاد جا عيوضي ھلائي رھيا آھن.جن سنڌين جي جدا قوم کان انڪار ڪري اُنھن جي حقن جي گُفتگوءَ کي اسلام ، پاڪستان ۽ ملڪي سلامتيءَ جي خلاف سمجھي اھڙي گُفتگوءَ کي صوبه پرستي ملڪ دشمني ۽ اسلام جي انحرافئَ جي نالي سان بدنام ڪري سنڌي قوم پرستن کي سزائون ڏنيون آھن ۽ سنڌ جي خود مطلب سياستدانن کي خريد ڪري اڳيان آندو آھي.

10) سنڌ تي ٻاھران آندل اُردو ٻوليءَ کي ( جا پاڪستان جي ڪنھن به حصي جي زبان نه آھي) قومي ٻولي ڪري مسلط ڪيو ويو آھي. خود سنڌ کي به ٻن زبانن جو صوبو ڪري شمار ڪرڻ لڳا آھن. انھئَ پاليسئَ کي زور وٺائڻ لاءِ ريڊيي ، اخبارن، ٽيليويزن، اسڪولن ۽ ڪاليجن ذريعي پرچار ڪري سنڌجي رھاڪن جا ذھن مسخ ڪيا وڃن ٿا ته ٻئي طرف سنڌي ادب ۽ ڪلچر کي سخت نقصان پھچايو وڃي ٿو.

11) سنڌ مان ڪن نام نھاد، بي غيرت، بزدل ۽ خود مطلب پيرن ، ملن، سياستدانن، واپارين ۽ نوڪري پيشه ماڻھن کي برغلائي خريد ڪري يا ھيسائي، سنڌ جي ڪلچر ، سياسي ۽ اقتصادي مفادن خلاف ڪتب آندو وڃي ٿو. جي اھا حالت رھڻ ڏني ويئي ته سنڌ جا اصل رھاڪو اھڙن بي ضمير ماڻھن جي پوئلڳئَ ۾ پاڻ وساري ڌارين جي غلامئَ تي رضامند ٿي ويندا، جنھن ڪري اڳتي ھلي سندن حالت ريڊ انڊين يا اڇوتن جھڙي بنجي ويندي.

12) تازو پاڪستان اندر ”مسلمان مُلن جي سربراھن جي ڪانفرنس“ مسلم ملڪن جي اتحاد جي نالي ۾ سڏائي ماڻھن کي ڌوڪو ڏنو ويو ته اِھو ڪم اسلام کي زور وٺائڻ مسلم ملڪن جي حفاظت،اتحاد ۽ ترقي لاءِ ڪيو ويو ھو.

آئون انھن ڳالھين کي غلط ۽ ڌوڪو سمجھان ٿو اِھي ڳالھيون سنڌي قوم ۽ ٻين ننڍين قومن جي ماڻھن کي ڌوڪو ڏيئي، اُنھن جو رخ سندن حقيقي مسئلن کان موڙڻ لاءِ ڪيون وڃن ٿيون. اُن مان نه صرف سنڌين، بلوچن ۽ پختونن کي نقصان پھچي ٿو، پر عالم اسلام کي غير معمولي نقصان پھچڻ جو انديشو آھي. اُن تي مون مفصل بحث ھڪ جدا ڪتاب ” مسلم سربراھ ڪانفرنس جو تجزيو“ جي نالي سان لکي ، ان ڌوڪي جي قلعي کولي آھي.

1.ان بعد ”سيرت ڪانفرنس“ سڏائي ۽ مڪي ، مديني جي حرمن جا امام گھرائي ، ماڻھن کي اسلام جي نالي ۾ ڌوڪو ڏيئي سندن توجھ سنڌ جي حقيقي مسئلن کان ھٽائڻ لاءِ نئون ناٽڪ رچايو ويو آھي اِھي پيش امام رسول مقبول جي صحيح تعليم کان بي خبر ھُئا. اھي ۽ سيرت نبوي ، کوڙو ئي نٿو لڳي. آخر ھھڙي قسم جون ڌوڪيبازيون ڪري ماڻھن کي ڪيترو وقت برغلايو ويندو !

2.عربن طرفان پيش ڪيل اسلامي تشريح واري مذھب ۾ حج ڪرڻ اسلام جو مکيه رُڪن شمار ڪري، اُن کي ادا ڪرڻ فرض شمار ڪيو ويو آھي.پاڪستان کي مھاجر پنجابي مستقل مفاد سندن سامراج قائم ڪرڻ لاءِ برپا ڪيو ھو. ان عام ماڻھن تي مذھب جي اثر ھئڻ ڪري ، ھر حربي کي جو سندن سامراج قائم رکڻ لاءِ ڪارآمد ٿي سگھيو ٿي استعمال پئي ڪيو آھي. انھن اِن ڳالھ کي سندن عوام ۾ مقبوليت حاصل ڪرڻ لاءِ ڪارآمد سمجھي ، ڪثير تعداد ۾ حج تي وڃڻ جي ماڻھن کي اجازت ڏيئي ، ملڪ جي گھڻي زرمبادله کي صرف ڪري اقتصادي نقصان پھچايو آھي. صرف سنڌ مان ھڪ سئو ڪروڙ رپيا سالينه ان طرح سان خرچ ٿين ٿا.عام سنڌين کي جا ڳالھ ذھن ۾ رکڻي آھي، سا اِھا آھي ته ڪثرت ماڻھو ڪھڙي ارادي سان حج تي وڃن ٿا. اُن پاليسئَ ڪري ملڪ کي فائدو پھچندو يا نقصان ؟ جي اِن جو مقصد گناھن جو معاف ڪرائڻ ، ثواب حاصل ڪرڻ ۽ نجات حاصل ڪرڻ آھي ته اِھا ڳالھ غلط ۽ گمراھ ڪُن آھي. ان بابت مفصل ذڪر ٻئي فصل ۾ ڪيو ويو آھي.

3.پاڪستان جي قيام کان وٺي ، ڀارت ۽ افغانستان سان پاڪستان حڪومتن جا تعلقات ٺيڪ نه رھيا آھن. اِنھن حڪومتن جو اصل مقصد مڪاني قومن جي ماڻھن جو توجھ مھاجر پنجابي مستقل مفاد طرفان ٿيندڙ استحصال جي ڳالھ کان ھٽائڻ آھي. اِنھئَ بھاني تي پاڪستاني حڪومتن آمريڪا واري سامراجي گروھ جي حڪومتن کان روس خلاف عھدنامه ڪري ھٿيار پئي ورتا آھن. ظاھر ائين پئي ڪيو ويو آھي ته پاڪستان جھڙي نوازائيده ملڪ کي ڀر وارن ملڪن کان خطرو لاحق ھو. اُن ڪري معاھدا ڪري ھٿيار ورتا وڃن ٿا. جو ملڪ جي دفاع کي مضبوط ڪرڻ لازمي ھو، پر جيڪڏھن ان ڳالھ تي چتائي نظر ڪبي ، ته ان پاليسئَ جو اصل مقصد نئين سامراج ھيٺ آيل ننڍين قومن جھڙوڪ سنڌين، بلوچن تي مھاجر پنجابي مستقل مفاد جي تسلط قائم رکڻ معلوم ٿيندو. سنڌين کي ڏسڻو آھي ته گذريل ٽيھ سالن ۾ ڪھڙي ڀر واري ملڪ پاڪستان تي حملو ڪري اُن کي ختم ڪرڻ جي ڪوشش ڪئي آھي، ڇا سنڌين تي تسلط رکڻ لاءِ اُھي حاصل ڪيل ھٿيار ڪتب نه آندا ويا آھن؟ پاڪستان جي قيام کان پوءِ ڪيترائي دفعا ملڪ سان مارشل لا لاڳو ڪري جمھوري حق سلب ڪري حڪومت ھلائڻ لاءِ اُھي ھٿيار ڪتب نه آندا ويا آھن؟ ڀر وارن ملڪن سان سمجھوتو ۽ صلح ھٿيارن جي آڌار تي حاصل نه ٿي سگھندو، جيسين تائين اُنھن ملڪن سان دشمنئَ جا مکيه ڪارڻ دور نه ڪيا ويا آھن. اچو ته چتائي ڏسون ته ڀر وارن ملڪن سان اختلاف جا مکيه ڪارڻ ڪھڙا ھئا. منھنجي نظر ۾ اُھي ھيٺيان آھن:

i. مذھب جي نالي ۾ جدا قوم جو نظريو مکيه ڪارڻ آھي،جنھن جي بنياد تي برصغير ورھايو ويو ھو: جنھن جي آڌار تي سنڌي،پٺاڻن ۽ بلوچ قومن جي ھزارن ورھين جي قوميت جي وجود کان انڪار ڪري اُنھن جي آزاديءَ کي سلب ڪيو وڃي ٿو، جنھن ڪري ڪشمير جو مسئلو کڙو ڪري ، ھندستان سان دشمني برقرار رکي وڃي ٿي. جنھن ڪري پختون قوم جي وجود کان انڪار ڪري سندن ھم قوم افغانستان وران جي راءِ سان اختلاف پيدا ڪيا ويا آھن.

ii. ھتي ھٿيارن جي ڪثير تعداد ۾ گڏڪرڻ ۽ لشڪر وڌائڻ مان ڀارت واسين کي ھر وقت پاڪستان اندر سندن خلاف پرچار قائم ھئڻ ڪري خودشا پيدا ٿين ٿا ته اُھي ھٿيار گڏ ان ڪري ڪيا ٿا ته اڳتي ھلي ڀارت جا ڪي ٽڪرا حاصل ڪيا وڃن. ٻئي طرف افغانستان کي اھو خطرو محسوس ٿئي ٿو ته اھو فوجي قوت کي وڌائڻ جو ڪم سندن ھم قوم پٺاڻن کي دٻائي محڪوم رکڻ لاءِ ڪيو وڃي ٿو. ڪيترا دفعا مارشل لا لڳائي جمھوري حڪومت کي ختم ڪرڻ ۽ ون يونٽ قائم ڪرڻ ، اھل بنگال ۽ اھل سنڌ جي سياسي ۽ اقتصادي استحصال ڪرڻ سان پڻ ھٿيارن جي گڏ ڪرڻ ۽ لشڪر وڌائڻ جو اصل مقصد ظاھرٿيو پوي.

4.پاڪستان بنجڻ کان پوءِ حڪومتن جي پاليسي اھڙي رھي ھئي جو سنڌ جا اصل رھاڪو، ڪارخانن، واپار، بئنڪن، مرڪزي نوڪرين ۽ زرعي زمين جي گھڻي حصي کان محروم رکيا ويا ھئا. مٿي ڄاڻايو ويو آھي ته ڪيئن نه 60لک کن ايڪڙ زرعي زمين ٿوري عرصي اندر غير سنڌين جي قبضي ۾ اچي ويئي آھي. نئين آئين مطابق جملي پاڪستان کي ھڪ ملڪ ۽ قوم تسليم ڪرڻ سان ان جي ھر ھڪ رھاڪوءَ کي حق ڏنو ويو آھي ته ھو ڪٿي به لڏي وڃي رھي سگھي ٿو.بلوچستان ۾ گھڻي زرعي زمين ندين جي پاڻئَ نه ھئڻ ڪري لائق آباد نه ٿي سگھي ٿي؛ سرحدي علائقي ۾ زمين اُتي جي رھاڪن لاءِ ڪافي نه آھي، جنھن ڪري اُھي لکن جي تعداد ۾ گذر معاش لاءِ ٻين علائقن ۾ سال به سال وڃن ٿا. پنجاب جي 59ھزار چورس ميل ايراضي آھي،ليڪن اُن جي آدمشماري تقريبآ ساڍا چار ڪروڙ وڃي ٿي آھي ۽ اُتي زمين تي آبادگارن جو اڳيئي بوجو گھڻو آھي جنھن ڪري سندس معيار زندگي ۽ روزگار جا ذريعا تنگ ٿيندا وڃن ٿا. باقي صرف سنڌ جو ملڪ وڃي رھيو آھي جنھن ۾ آدمشماري بنسبت پنجاب جي گھٽ آھي ۽ ايراضي 85 ھزار چورس ميل آھي، ۽ ٽي بئراج تيار ڪرائي به گھڻي زمين زراعت جي لائق بنائي وئي آھي ان ڪري سنڌين کي اھو خودشو پيدا ٿيو آھي ته اھل پنجاب جي وڌيڪ آدم شماري کي سنڌ تي مسلط ڪرڻ لاءِ ون يونٽ بنائڻ مارشل لا لاڳو ڪرڻ ، جمھوري حڪومتن کي ختم ڪرڻ سنڌين جي ھزارھا ورھين جي قومي وجود کان انڪار ڪرڻ جا سڀ ڪم کين ختم ڪرڻ لاءِ ڪيا وڃن ٿا. مٿي ذڪر ڪيل ٻيا اقتصادي وسيلا ته اڳ ۾ سندن ھٿان کسيا ويا آھن ، باقي زرعي زمين رھي ھئي ان مان به 20 لک ايڪڙ اڳي ڌارين جي ھٿ اچي ويا ھئا. پر جي اھو سلسلو جاري رھيو، ته اھو وقت پري نه آھي ته سنڌي ريڊ انڊين يا اڇوتن واريءَ حالت تي وڃي پھچندا . ويتر جيڪي سنڌي سندن حقن جي حفاظت لاءِ آواز اُٿارين ٿا ته انھن لي اسلام ـ پاڪستان جو دشمن سڏي سزائون ڏنيو وڃن ٿيون.

5.اڄ ڪلھ ريڊيي ، ٽيلي ويزن ، اخبارن ۽ ڪتابن کي پروپيگنڊا ڪرڻ جا مکيه اوزار ڪري ڪتب آندو وڃي ٿو. پاڪستان جي قيام بعد مھاجر ، پنجابي مستقل مفاد اُنھن ذريعن کي سندن نظرين جي پروپيگنڊا ڪرڻ لاءِ ڪم آڻڻ شروع ڪيو آھي. مرڪزي سرڪار جي پاليسي جنھن صورت ۾ سندن اثر ھيٺ ھلي رھي آھي. تنھن ڪري پھريان ذڪر ڪيل ٻه ادارا سنڌ دشمن نظرين جي پر چار لاءِ ڪُتب آندا ٿا وڃن . اخبارون ،درسگاھون ۽ ڪتاب به اُنھن مضمونن سان ڀريا پيا ھوندا آھن . اخبارون سرڪاري سرپرستئَ ، نوٽيس ۽ اشتھار وغيره ڏيڻ ڪري ڪم و بيش خريد ٿي ھلن ٿيون.قوم پرست اخبارون ، رسالا ۽ ڪتاب يا ته ڇپجن نٿا ، ڇاڪاڻ ته پريسن کي ضبط ٿيڻ جو خطرو آھي، پر ڪنھن طرح ڇپجي وڃن ته اُنھن کي ضبط ڪيو وڃي ٿو. حالت اھا وڃي بيٺي آھي جو سنڌو ديش يا سنڌي قوم جو نالو وٺڻ ڏوھ شيار ڪيو وڃي ٿو. سنڌي حڪمران طبقي جو سندن آقائن جو ڊپ کان اھڙو ساھ سڪو پيو آھي جو سنڌوديش يا سنڌي قوم جو نالو سندن اڳيان وٺڻ کين گار ڏيڻ جي برابر سمجھڻ لڳا آھن.

ھن وقت حڪومت جي پاليسي اھا آھي ته ھر ڳالھ جا سنڌ جي فائدي لاءِ ڪئي وڃي ٿي ان کي ڏوھ سمجھي ، اخبارن ۽ رسالن تي بندش وڌي وڃي ٿي. پريسن کي ضبط ڪيو وڃي ٿو. سوين شاگردن ۽ قومي ڪار ڪن گھڻي عرصي کان نظربند يا جيلن ۾ رکيا ويا آھن. مون کي ان تحريڪ جو مکيه رُڪن قرار ڏيئي، رُڳو سنڌي قوم ۽ سنڌو ديش جي نظرئي ۾ اعتماد رکڻ ڪري ، دائمي نظربنديءَ ھيٺ رکيو ويو آھي. ٻئي طرف سنڌ دشمن يا سنڌ کي غلام بنائيندڙ ماڻھن کي قومي ھيرو بنائي ، انھن جا نالا شھرن ، رستن ، اسپتالن ، مارڪيٽن ، ڪاليجن ، اسڪولن، ليبر رين تي رکي سنڌين تي اھو اثر ويھاريو وڃي ٿو ته سنڌ دشمني يا سنڌ کي غلام بنائڻ عمدو ڪم ھو، جنھن ڪري انھن جي يادگيري ملھائي وڃي ٿي .

سنڌو جي ساڃاھ
سائين جي ايم سيد

سائين جي ايم سيد سائين جو خانداني احوال

سائين جي ايم سيد سائين جو خانداني احوال

 سائين جي ايم سيد صاحب مٽياري سيدن جي خاندان سان تعلق رکن ٿا، سندن وڏڙن مان سيد حيدر نالي هڪ شخص امير تيمور جي هندستان اچڻ وقت 801 هجري ۾ پنهنجي والد سيد امير علي سان هرات کان ملتان تائين آيو ۽ پوء سير سفر جي رستي انهن کان ڇڄي سنڌ جي شهر هالن ڀرسان هڪ ڳوٺ ۾ اچي رهيو ۽هتي ارباب شاه محمد وٽان شادي ڪيائين، ،۽ سندس اولاد پهرين هالن ۾ رهندو هو پر ڪجهه وقت کانپوء مٽيارن ۾ اچي رهڻ لڳو، جتي سندس اولاد چئن پاڙن ۾ ورهائجي ويو، (1) جرار پوٽا (2) موسه پوٽا (3) باقيل پوٽا (4) ميان پوٽا. پوئين پاڙي مان سيد سخي ابراهيم شاه جو فرزند سيد بدرالدين ڄام نظامالدين جي حڪومت ۾ لڪيء کان موجوده ڪوٽڙيء جي حصي واري ملڪ مان هڪ سرڪش چانگ قبيلي جي سرڪشي ٽوڙڻ ۾مدد ڏيڻ جي عيوض مليل جاگير جي سنڀال لاء سن جي ڳوٺ ۾ 9 صدي هجريء جي آخر ۾ رهڻ لڳو. ۽ ان کي ست پٽ ٿيا، (1) سيد معروف شاه (2) موج شاه (3) سيد ڌڻي شاه (4)سيد حاجي شاه (5)سيد داد شاه (6)سيد جهنڊو شاه (7) سيد جيو شاه (ضياء الدين شاه ) جيو شاه صاحب کي وري ٻه پٽ ٿيا، (1) سيد جرارشاه (2) سيد حيدر شاه ۽ سائين سيد حيدر شاه جي پيڙهي مان آهن. سائين جو والد صاحب ــــــ سائين جي والد صاحب جو نالو ـــ سيد ميان محمد شاه هو جنهن کي پهرين نومبر 1905ع ۾(جنهن وقت سائين اڃان مس هڪ سال جو هو) رمضان شريف جي ٽئين رات جو جامع مسجد سن ڏانهن ويندي رستي تي خانداني اختلافن جي عيوض قتل ڪيو ويو هو. سيد جو پورو نالو ــــ سيد غلام مرتضه شاه سنائي سائين جي پيدائش ــــ 17 جنوري 1904ع ۾ سن شهر ۾ سائين جي پيدائش ٿي، تعليم ــــ محترم سائين جي ايم سيد صاحب شروعاتي تعليم ماستر جان محمد عباسي صاحب کان حاصل ڪئي. جيڪو اصل ٻورڙي تعلقي ڪڪڙ ضلعي دادو جو هو. ۽ 1909ع ڌاري سن ۾ استاد ٿئي آيو هو. تنهن کانپوء ماستر حامد علي ميمڻ ولد مولوي ميان عبدالله ميمڻ کان ڪجهه انگريزي پڙهيو، هي صاحب 5 جنوري 1918ع ڌاري سن پهتو هو ۽ سيد صاحب وٽس ڏيڍ سال تائين انگريزي پڙهيو، هي صاحب اصل هالن جو رهاڪو هو، ياد رهي ته سيد صاحب باقائده ڪنهن اسڪول يا مدرسي مان سند يافته نه آهن مگر ان جي باوجود سيد صاحب هڪ ئي وقت سنڌي، علم ادب جا، يگانه عالم ۽ اديب هئا، پر ان سان گڏ اردو ، انگريزي فارسي ۽ عربي جا وڏا ڄاڻون ۽ ليکڪ هئا، ۽ سيد صاحب سنڌي ادب تاريخ، ثقافت ۽ مذهب تي تمام وڏا ڪتاب لکيا آهن جنهن جو ذڪر اڳتي ايندو انشاءالله. سائين جا ڀائر ـــ سائين جو هڪ ڀاء هو جنهن جو نالو احمد شاه هو جيڪو ننڍپڻ ۾ ئي وفات ڪري ويو هو. شادي ـــ سيد صاحب جي شادي پنهنجي خاندان مان 20اپريل 1910ع ۾ جناب سيد مير حسن ولد حاجي نور شاه ڀاڻوٺيء جي نياڻي بيبي مريم سان ڀاڻوٺ جي ڳوٺ ۾ ٿي. مذاج ــــ سائين هڪ صوفي ۽ عاشق مذاج شخص هو کيس مٺو آواز، سهڻيون شيون، سهڻا ماڻهون تمام گهڻا وڻندا هئا. سيد صاحب هڪ حساس دل ۽ آزاد خيال جا مالڪ هئا، ۽ هر ڪنهن کي آزاد ڏسڻ چاهيندا هئا، سنڌ سنڌي عوام ۽ سنڌي ثقافت جا ته عاشق هئا، سنڌ ۽ سنڌي ماڻهن جي محبت ته سندن رڳ رڳ م شامل هئي، سنڌ ۽ سنڌي ماڻهن جي محبت ۾ عمر تڪليف ۾ گذاري ڇڏيائون، مگر سنڌ جي خلاف هڪ لفط به بردائش نه ڪيائون. عشق محبت ـــ سائين جڏهن تعليم جا وزير هوا ان وقت هندستان جي هڪ عورت سيد صاحب سان محبت ڪرڻ لڳي هئي، جنهن جو ذڪر سائين پنهنجي ڪتاب ديارِ دل ۽ داستان محبت ۾ تفصيل سان ڪيو آهي، ۽ ان ڪتاب ۾ انهيِء عشق محبت جي قصي وارا خط پڻ ڏنا آهن، ذاتي زندگي ۽ مذهبي اثرات ــــ سيد صاحب ذاتي زندگي ۾ هڪ انتهائي شريف ، سچو، پرهيزگار، ۽ عبادت گذار شخص هو، شروعاتي زندگي ۾ ته نماز، روزي جو پڻ پابند، هو ۽ تهجد گذار هو. مگر پوء ڪنهن جي صحبت ۾ مذهب کان بيزاري ڏيکاريائين ، مگر تقريبن 12،13 سال پهرين مون هن رسالي ۾ سندس نياڻي محترمه ڊاڪٽر درشهوار سيد جي لکيل الفاظ ڏٺا هئا، جنهن ۾ هن اهيو چيو هو ته بابا عمر جي آخر ۾ وري نماز پڙهڻ شروع ڪئي هئي. ۽ بابا چوندو هو ته نماز ۾ مون کي سڪون ٿو ملي. سيد صاحب جي لکيل ڪجهه ڪتابن جا نالا:

(1) پنهنجي ڪهاڻي پنهنجي زباني ــــــ هن ڪتاب ۾ سيد صاحب پنهنجي آتم ڪهاڻي لکي آهي مگر اها ڪهاڻي مڪمل ناهي.

(2) جنب گذاريم جن سين ــــ هن ڪتاب ۾ سيد صاحب پنهنجي هم عصر سياستدانن، عالمن، اديبن ويجهن زميدارن، ۽ پنهنجي دوستن جو تفصيلي ذڪر ڪيو آهي. تمام معلوماتي ۽ تاريخي ڪتاب آهي، اگر اهيو ڪتاب توهان نيٽ تي پڙهڻ چاهيو ته ان لاء پڻ هيٺ هڪ لنڪ ڏيان ٿو، توهان اتان اهيو ڪتاب پڙهي سگهو ٿا۔

(3) سنڌ جا سورما ـــــ هن ڪتاب ۾ سيد صاحب سنڌ جي بهادر سورمن جو ذڪر ڪيو آهي، جنهن جي لنڪ پڻ مون هيٺ ڏني آهي ۽ توهان اتان پڙهي سگهو ٿا.

(4)سنڌي ڪلچر ــــ هن ڪتاب ۾ سيد صاحب سنڌ جي رهڻي ڪهڻي طور طريقن ۽ رسمن جو ذڪر ڪيو آهي، جنهنجي پڻ لنڪ هيٺ ڏنل آهي.

(5) ون يونٽ جي ڪهاڻي ــــ ايوب دور ۾ سنڌ جو نالو ختم ڪري ون يونٽ قائم ڪيو ويو هو ، هن لتاب ۾ ان ون يونٽ جو ذڪر آهي.

(6) خطبات سيد ــــ هن ۾ سيد صاحب جون تقريرون ڏنل آهن.

(7) پيغام لطيف ــــ هن ڪتاب ۾ سيد صاحب شاه صاحب جي شاعري جي روشني ۾ حبالوطني جو ذڪر ڪيو آهي، جنهن جي لنڪ پڻ هيٺ ڏنل آهي توهان لنڪ ڪلڪ ڪري اهو ڪتاب پڙهي سگهو ٿا.

(8) ديارِدل ۽ داستان محبت ــــ هن ڪتاب ۾ سيد صاحب پنهنجي محبت جا قصا ۽ ڪهاڻيون لکيون آهن سيد صاحب جي بقول ته ٽن عورتن سان محبت جا قصا ٿيا، ۽ انهن جو ذڪر به هن ڪتاب ۾ موجود آهي، ۽ ان کان علاوه هن ڪتاب ۾ اهي محبت وارا خط پڻ ڏنا ويا آهن، ۽ تمام سهڻي نموني سان هن ڪتاب کي لکيو ويو آهي، محبت جو داستان لڱندي لکندي سيد صاحب شاه سائين جا شعر،۽ بيت اهڙا ته فٽ ڪيا آهن جو پڙهندين پڙهندي پڙهندڙ جي ڪيفيت به عجيب ٿئو وڃي، توهان کي ڪڏهن موقعو مليو ته اهيو ڪتاب ضرور پڙهجو.

(09) سنڌ جي بمبئيء کان آزادي ـــ 1936ع ڌاري سنڌ کي آزاد ڪيو ويو، ۽ ان آزادي جو ذڪر سيد صاحب هن ڪتاب ۾ ڪيو آهي.

(10)نئين سنڌ لاء جدوجهد ــ

(11)سنڌوء جي ساڃاه ـــ ٻن جلدن ــــ

(12) موجوده سياسي مسئلا ـــــ

(13) سنڌو ديش ڇو ۽ ڇالاء ؟ ـــ

(14) جديد سياست جا نورتن ــــــ (14) چونڊ سياسي مضمون

(15) ههڙا هاڃا ٿين.

(16) تحريرون ـــــ

(17) ساهڙ جا سينگار ــ هن ڪتاب ۾ سنڌ جي ماياناز عالم اديب جناب سائين علامه آء آء قاضي صاحب جن جا خط سهيڙيل آهن.

(18) خط۽ مضمون ـــ هن ڪتاب ۾ سنڌ جي عالم ، اديب، ۽ سياستدان جناب علي محمد راشدي صاحب جن جا خط سهيڙيل آهن.

(19) سنڌ ڳالهائي ٿي ــــ محترم جناب سيد صاحب جن پنهنجا عدالتي بيان هڪ هنڌ گڏ ڪري هي ڪتاب ترتيب ڏنو آهي، هي ڪتاب پڻ پڙهڻ وٽان آهي.

(20) جيئن ڏ ٺو آه مون ـــ هي ڪتاب مذهبن تي بلڪه خاص اسلام تي تنقيد ٿيل آهي، هن ڪتاب ۾ سيد صاحب مذهب اسلام تي بردائش نه ڪرڻ وارا الزام لڳايا آهن ۽ هن ڪتاب جي ڪري مذهبي حلقن ۾ پڻ سيد جي سخت مخالفت ٿي، پر هڪ عام مسلمان به سيد کان منهن موڙيو، ۽ بقول حافظ خليل صاحب ته سائين جي ايم سيد صاحب هڪ ڏينهن اهيو خود مڃيو هو ته هن ڪتاب منهنجي سياسي ڪردار کي وڏو ڌڪ هنيو آهي، ۽ هن عمر ۾ اهيا منهنجي وڏي غلطي آهي.

(21) واڄٽ ويراڳين جا ـــ هن ڪتاب ۾ سائين جي ايم سيد ۽ محمد امين کوسي جا لکيل خط سهيڙيل آهن، هن ڪتاب کي محترم جناب عبدالواحد آريسر صاحب جن ترتيب ڏنو آهي.

(22) شاه جون ڪافيون ـــ

(23)چونڊ ادبي مضمون ـــ سيد صاحب جا اهم ڪارنامه ۽ تاريخي ڳالهيون چوڏهن سالن جي ننڍڙي ڄمار ۾ سائينءَ پنهنجي عملي زندگيءَ جي شروعات ڪئي ... کيس 1919ع ۾ پنهنجي تعلقي جي اسڪولن جي بورڊ جو چئرمين منتخب ڪيو ويو ... 1929ع ۾ ڪراچي ضلع جي لوڪل بورڊ جو ڄونڊيو ويو۔ 1930ع ۾ ، سنڌ هاري ڪاميٽي سيڪريٽري چونڊيو ويو 1937ع ۾ سنڌ بمبئي کان الڳ ٿي ته سنڌ ۾ اليڪشن ٿي ۽ ان اليڪن ۾ سائين جي ايم سيد صاحب پهريون دفعو سنڌ اسيمبلي جو ميمبر چونڊجي آيو ... 1938ع ۾ آل انڊيا مسلم ليگ ۾ شموليت اختيار ڪيائين۔ 1940ع ۾ سنڌ جي تعليم جو وزير مقرر ٿيو ۽ سنڌ يونيورسٽي ۽ سنڌي ادبي بورڊ جي قيام لاء اپاء ورتا ويا۔ 1941ع ۾ مسلم ليگ جي مرڪزي ڪاميٽي جو ميمبر چونڊيو ويو ... 1943ع سنڌ مسلم ليگ جو صدر منتخب ٿيو ... 1944ع ۾ قرداد پاڪستان جي قرارداد پاس ڪرايائين پر پوء پوري زندگي انهيء ملڪ جي مخالفت ڪيائين ۽ پوري زندگي دنيا ڇڏڻ تائين مخالفت جي ڪري تڪليفون ڪاٽيندو رهيو۔ 1946ع ۾ مسلم ليگ سان اختلافن جي شروعات ٿي، جنهنجي نتيجي ۾ هڪ الڳ پارٽي ” پروگريسو مسلم ليگ“ جي نالي سان بنياد رکيو ويو ... ساڳي سال سائين جي ايم کي سنڌ اسيمبلي جي گڏيل پارٽين جو اڳواڻ مقرر ڪيو ويو 1954ع ۾ سنڌي ادبي بورڊ جي چئرمين جا چيئرمين ٿيا، ۽ سنڌي ٻولي ۽ لغت تي ڪم جي شروعات ٿي۔ 1955ع ۾ پاڪستان نيشنل پارٽي ٺاهڻ ۾ انتهائي اهم ڪردار ادا ڪيو ... 1966ع ۾ ”بزم صوفياء سنڌ “ جو بنياد وڌائين 1969ع ۾ ” سنڌ يونائيٽيڊ فرنٽ“ جو بنياد رکيائين سائين محترم جي ايم ” سنڌ عوامي آواز“ پارٽيءَ جو بنياد 1906ع ۾ سندس زمين محترم مرزا قليچ بيگ ( جيڪو ان وقت ڊپٽي ڪليڪٽر هو ) جي ڪوشش سان ڪورٽ آف وارڊس جي سنڀال هيٺ آئي۔ ڇاڪاڻ جو سيد صحب ننڍو هو ۽ سندس خاندان ۾ ٻيو ڪو مرد ماڻهون ڪو نه هو جيڪو زمينون سنڀالي۔ 1921ع ۾ مهاتما گنڌي سان ملاقت ٿي ۽ ان ملاقات کان پوء سيد صاحب کاڌي جا ڪپڙا پائڻ شروع ڪيا۔ 1924ع ۾ سيد صاحب مٽياري سادات جي ڪانفرنس ڪوٺائي جنهن ۾ تقريبن 300 ماڻهون شريڪ ٿيا۔ 1924ع ڌاري مشهور مسجد لڪي جي مسجد جو ڪم ڪرايو 1919ع ۾ سيد صاحب کي ماتا جي بيماري ٿئي جنهن ڪري کيس ٻه مهينا بستري تي رهڻو پيو۔ سنڌ سلامت جا ساٿيو هت مان سائين جي ڪتابن جون ڪجهه لنڪون ، سائين جون ڪجهه تصويرون ۽ وڊيوز پيش ڪريان ٿو، اميد ته پسند اينديون. نوٽ توهان هيٺ ڏنل لنڪ ڪلڪ ڪري ڪتاب ۽ مضمون پڙهي سگهو ٿا۔

سنڌ جي امر شهيدن جي چاليهي جي جلسي جا تفصيل ـ روپلو آريسر

شهيد سرائي قربان کهاوڙ،شهيد روپلو چولياڻي،شهيد نورالله تنيو

۽ شهيد نادر بگٽي جي چاليهي جي جلسي جا تفصيل..

ها اها حقيقت آهي ته وطن جي آزادي لاءِ شهيد ٿيندڙن جو رت قومن ۾ اتساهه پيدا ڪندو آهي ۽ انهن شهادتن ءِ قربانين مان قومون منزلون ماڻينديون آهن شهدادڪوٽ ۾ 5 جون تي سنڌ جي امر شهيدن جو چاليهو ٿي گذريو سنڌ جي امر شهيدن جي عظيم قرباني جتي سنڌ جي آزادي پسندن کي گڏ ويهڻ تي مجبور ڪيو آهي اتي وري سنڌ قوم اندر آزادي پسندن ڏانهن پنهنجا سٺا رويا به قائم ڪرايا آهن هر سنڌ ماڻهو جو ويساهه هاڻي قومي تحريڪ ڏانهن بحال ٿيو آهي هاڻي سنڌي سوچين ٿا ته هي جيڪي ڪونڌر ڪسجڻ لاءِ تيار ٿيو بيٺا آهن هي راڻا جيڪي سينا سهايو بيٺا اهي وطن لاءِ آزادي جي مومل کي ضرور ماڻيندا.چاليهي جي جلسي ۾ سنڌ جي ڪنڊ ڪڙڇ کان ڪراچي کان ڪمون شهيد تائين جا قومي ڪارڪن تيز گرمي جي موسم ۾ پنهنجي محبوب اڳواڻن سان سندن واٽ تي هلڻ جو وچن۽ اقرار ڪرڻ لاء اچي گڏ ٿيا،پنڊال هزارين ڪارڪنن سان ڀرجي ويو سڀئي ڪارڪن جسمم اڳواڻن لالا اسلم پٺاڻ،ڊاڪٽر زين،سجاد شر،حفيظ هڪڙو ۽ شبير ملاح جي اڳواڻي ۾ شهيدن جي مزار تي حاضري ڀرڻ ويا ۽ اتي گلن جي چادر چاڙهي..اتي جذباتي مڻظر ٿي ويا گولين جي گونجار ٿي وئي مسلسل اڌ ڪلاڪ تائين فائرنگ هلندي رهي ۽ فائرنگ دوران نوجوانن پنهنجي محبوب اڳوڻن جي پلاند ڪرڻ جا نعرا هنيا ۽ آزادي جو سهڻو ڍنگ گوريلا جنگ جا نعرا پڻ هنيا.مزار تان حاضري بعد پنڊال ۾ سڀ واپس آيا ۽ جلسي جي شروعات قومي ترانيسان ڪئي وئي.جلسي ۾ جسمم جو سينيئر وائيس چيئرمين لالا اسلم پٺاڻ جسقم جو چيئرمين عبدالواحد آريسر،جسقم جو ڊاڪٽر نياز ڪالاڻي قومي شاعر راشد مورائي،شهيد روپلي جو والد عبدالستار چولياڻي.شهيد نورالله جو والد،شهيد سرائي قربان جا ٻئي پٽ شير ءِ زين کهاوڙ،جساف جو چيئرمين حفيظ پيرزادو.جساف جو صدر حبيب ڀٽو،قومي اڳواڻ استاد محمد راهمون.شهيد حاجي نوناري جي گهر واري ڊاڪٽر زرينا نوناري،قومي اڳواڻ اسلم خيرپوري،نواز خان زنئور،ساگر حنيف بڙدي،جسمم جا ڊاڪٽر زين،سجاد شر،حفيظ هڪڙو،شبير ملاح،بشير آريسر،عمران لغاري پريم امراڻِي ۽ ٻيا مهمان آيل هئا..جلسي ۾ آجياڻو بشير آريسر طرفان ڏنو ويو،جلسي ۾ جڏهن شهيد نورالله تنيو جي والد تقرير ڪري نعرا هنيا تنهنجو ديش منهنجو ديش سنڌو ديش سنڌو ديش،شفيع برفت زندهه آباد ته ڪارڪن جذباتي ٿي ويا ۽ نعرن جي گونج شهادڪوٽ جي هوائن ۾ رقص ڪرڻ لڳي.شهيد سرائي قربان جي ننڍڙي پٽ شير کهاوڙ مائيڪ تان زوردا نعرا هڻايا ته سڄو پنڊال اٿي بيهي رهيو ۽ ننڍڙي جي نعرن شهيد توسان آ وچن پلئ ڪندس پلئه ڪندس جي نعرن سان هم آواز ٿي ويا،۽ قومي شاعر راشد مورائي شهيدن کي بيتن وسيلي ڀيٽا ڏني،پنڊال ۾ هڪ ڏينهن اڳ بم ڌماڪن جي ڪيسن مان آزاد ٿيل جسمم اڳواڻ صاحب خان گهوٽو ۽ لعل بخش گهوٽو جڏهن اسٽيج تي آيا ته تاڙين جو زوردار آواز سندن جرئت ۽ زندانن کي شڪست ڏيڻ تي کين قومي سلامي ڏني ۽ ٻنهي اڳواڻن کي اجرڪون پارايو ويون،پروگرام ۾ شهيدن جي تقريرن جا ٽڪرا سي ڊي ذريعي ٻڌرايا ويا ته جذباتي مڻظر ٿي ويو ۽ سڀ شهيدن کي ياد ڪري خاموش ٿي ويا ۽ سڄي پنڊال ۾ خاموشي ڇائنجي وئي،جڏهن شهيد پنجابين هٿان قتل ٿيل قومي اڳواڻ شهيد حاجي نوناري جي گهر واري ڊاڪٽر زرينا نوناري اسٽيج تي تقرير ۾ چيو ته هاڻي احتجاجن جو وقت ناهي هاڻي ويڙهه ڪرڻ پوندي ته هزارين نوجوانن ويلڪم ويلڪم درياءِ خانويلڪم جا نعرا هنيا ۽ جنگ ڪرڻ جا نعرا هنيا.اسٽيج تي ڳالهائيندي شبير ملاح چيو ته اسان ڀيڻ ڊاڪٽر زرينا سان شهيد سرائي قربان ۽ شهيد روپلي پاران شهادت کان 4 ڏينهن اڳ سندس مڙس ۽ قومي اڳواڻ حاجي نوناري جي پلاند جو جيڪو وچن ڪيو هو اسان انهن شهيد جي ٿيل هر ڳالهه کي پاڙينداسين ۽ اسان وچن ٿا ڪيون ته شهيد حاجي نوناري جو پلاندهر حالت ۾ ڪنداسين.جلسي ۾ جسمم پاران پارٽي جو ميگزين کاهوڙي ورهايو ويو ۽ شهيد جي تقرين تي مشتمل سي ڊي به ورهائي وئي،جسمم جي مرڪزي قائم مقام جنر سيڪريٽري خطاب ڪندي چيو ت اسان شهيد جا پلاند ڪنداسين ۽ ايجنسين وارن جو حشر اهڙو ڪنداسين جو هنن جا لاش ڊي اين اي ٽيسٽن بعد به سڃاڻپ ۾ نه ايندا،جلسي دوران وقفي وقفي سان فائرنگ ٿيندي رهي ۽ پنڊال ۾ هزارين ماڻهن جي هئڻ سبب ماڻهن جو سمنڊ نظر اچي رهيوهو،جلسي ۾ جسمم چيئرمين شفيع برفت جو موڪليل پيغام پڙهي ٻڌايو ويو جنهن ۾ چيئرمين صاحب چيو ته شهيدن جي رت سنڌ اندر مزاحمت کي منظم ۽ مضبو ط ڪيو آهي هنن جي قرباني عظيم قرباني آهي. جلد شهيدن جو حساب رياست کان ورتو ويندو،انهي کانپوء جسقم چيئرمين عبدالواحد آريسر خطاب ڪندي چيو ته هنن شهيدن قوم کي منزل طرف وڃڻ جو رستو ڏنو آهي شهيد نورلله تنيو دودو سومرو ۽ روپلي ڪولهي کان وڌيڪ بهادري ڏيکاري نئين تاريخ لکي ڇڏي آهي.صدارتي خطاب جسمم جي سينيئروائيس چيئرمين لالا اسلم پٺاڻ ڪيو جنهن ۾ هن چيو ته شهادتون قومن کي منزل طرف وٺي وينديون آهن هن شهيدن بعد هاڻي جسمم جي سڄي قيادت قربان ٿيڻ لاء تيار آهي اسان قربانيون ڏئي وطن جي آزادي حاصل ڪنداسين.جلسي جي ختم ٿيڻ بعد ڪارڪنن کي ماني کارائي وئي..

روپلو آريسر

Brief Biography Saeen G. M. Syed A Visionary of Modern Sindhi Nation and Thinker of Sindhudesh

Saeen G. M. Syed Ghulam Murtaza Shah Syed (G.M. Syed) son of Syed Mohammed Shah Kazmi, descendant of a famous saint of Sindh. Syed Haider Shah Kazmi, of whose mausoleum, he is the Sajjada-nashin. He was born at the village Sann in Dadu District, Sindh, on January 17,1904. His father passed away when he was only sixteen months old. He has had no formal schooling. Whatever he learnt, was self-tutored. By dint of hard work, he attained mastery over Sindhi and English languages. He was also conversant with Arabic and Persian languages. History, Philosophy and Political science were his favorite subjects of study.
At an early age of fourteen years, he started his career as an activist.
In 1919 he became Chairman of School Board of his own Tahsil.
Subsequently, he was elected as a President of Karachi District Local Board in 1929. He later became its President.
In 1930, he organized Sindh Hari (peasants) Conference and became its Secretary.
In 1937, he was for the first time elected a member of Sindh Legislative Assembly.
In 1938, he joined the All-India Muslim League. In 1940, he became Minister of Education in Sindh.
In 1941, he became one of the members of the Central Committee of the Muslim League.
In 1943, he became President of Sindh Muslim League.
In 1944, he played a pivotal role in politics and got a resolution passed in the Sindh Assembly in favor of Pakistan, which was the pioneer resolution of its kind in the whole of undivided India.
In 1946, conditions compelled him to dissociate from the Muslim League, and formed a new party named Progressive Muslim League. The same year he was elected as leader of the Coalition Party in the Sindh Assembly.
In 1954, he acted as Chairman of Sindhi Adabi Board.
In 1955, he played an active part in the formation of Pakistan National Party.
In 1966, he founded Bazm-e-Soofia-e Sindh.
In 1969, he formed Sindh United Front.
Getting disappointed from All-Pakistan national politics, he founded in 1973 the 'Jeay Sindh' movement.
Mr. Syed is the author of more than sixty five (65) books. His books are on numerous subjects, ranging from literature to politics, religion and culture etc. He was himself a mystic had a lot of love and regard for mystics of all faiths. Besides being a man of immense learning, Mr. Syed possesses a personality that was graceful and poised. Highly cultured and refined manners, hospitality and geniality were the two glaring traits of his character. Wit and humor were the keynotes of his personality. He respected all genuine difference of opinions. For decades, Sindh and Sindhi people had constituted the center of his interest and activity, and all his love energies were devoted to their good. GM Syed proposed the Pakistan Resolution, 1940 in the Sindh Assembly, which ultimately resulted in the creation of Pakistan. However, he became the first political prisoner of Pakistan because of his differences with the leadership of the country, as he believed that they had deceived the Sindhis.
In 1971 , disappointed with the national politics, GM Syed found no option but to demand the Right of Self Determination for the people of Sindh. Mr. G.M. Syed is founder of ‘JEAY SINDH' Movement which is aimed at achieving SINDHUDESH. For his bold expression of opinion and views after the creation o Pakistan, he was been kept either in jail-or in solitary confinement for the: period of more than 30 years.
On 19th January 1992, GM Syed was put under house arrest and his house was declared a sub-jail. He has been detained without trial until his death and has been adopted "Prisoner of Conscience" by Amnesty International (ASA 33/WU02/94).

جسمم ڇيئرمين محترم شفيع محمد برفت جو بين الاقوامي برادري کي خط

Respected international community,
         I have been writing to you when ever I have felt the ultimate necessity to express my good will to the world peace and to communicate with you for your positive response regarding our concerns at the multiplying terrorist activities of the ISI and its Islamist networks wreaking havoc against humanity in Sindh.  
          The theocratic and downright fascist state of Pakistan, based upon the maniac ideological foundation of the stagnant mullacratic two-nation theory, had begun to work in accomplice with ISI against the united states of America and NATO at the very time when the later had been busy making their mind to war against the Taliban regime of mullah Omar and its lasting ally, the al-Qaeda. The western spirit had been at great unease as the draconian mullah had refused to comply with United States of America to hand over the spiritual and ideological mastermind of the heinous events of 9/11, Osama bin laden to Washington. 
           As a matter of fact, the Taliban were planned, designed, nurtured, matured, trained, and brought into existence and sponsored as a regime of terror and global fascism by ISI.
ISI is that ghost institution of Pakistani state of terror and fascism which is downright drenched with the mullahcracy and fascist two nation theory and there is no denying the fact that ISI, the mother of terror, has borne from its demoniac womb the Godzilla of al-Qaeda which has been wreaking havoc everywhere in the world and poses an immanent nuclear threat to the entire world. Today, the western world is in the vice grip of a constant fear and horror and has been breathing under the heinous possibilities of a devastating nuclear attack.
            Based upon the notorious, unnatural and utopian ideology of Muslims-as-a-separate-nation, the ISI has been that unnatural, malignant and covert channel of the fascist state through which it has put fetters on the nations ( Sindh and Baluchistan ) falling into the vicious circle of its barbarically artificial boundaries. History bears us witness that this fascist state crossed all the limits of crime and torture in Bengal and carried on in Bengal a brutal mass bloodshed and mass rape.
          In the recent history, it has subjected Sindh and Baluchistan to heart rending genocide, economic exploitation, and social injustice which has resulted in the shooting rise in poverty and has disturbed the normal social psychology. 
          However, as for as the situation in the region is concerned, it has been trying to frustrate the neighboring countries such as, India and Afghanistan, and, as for as peace and normalization in the neighboring countries is concerned, it has been inflicting upon them continuous complexities of pangs. 
         It has been terrorizing the democratic states of the world through its fascist instrument of suicide attacks and has been training and sponsoring all sorts of fundamentalist organizations which have been wreaking havoc everywhere under different names but with the same evil agenda of global terror. It has been such an internationally immoral state which has been selling nuclear technology to the rogue states like hot cakes. It has been a state quite irresponsible to the international community since its very birth. It has been a state which has proven itself a matchless evil and malice to its neighboring countries. It has been a state which has dumped the world into an abysmal and unending nuclear race and strife which has brought the world at the verge of a possible world war iii. It has been a state which has never been normal to its neighboring countries. Rather, it has been adding fuel to the fire everywhere in the world. It has been a state which has felt no shame on draconian economic exploitation, Yazidian use of blind force, torture, terror, and injustice to Sindh and Baluchistan falling into the vicious circle of its notorious boundaries. It has thrown Sindh and Baluchistan in the jaws of grinding poverty and helplessness.
          The sole reason behind all such whitish of the white crimes against humanity has been its long cherished dream of establishing a pan Islamic imperialism in the world in accomplice with the Arab monarchies and so-called socialist states in the world.
One wonders how such a dualist and terrorist state can be a natural ally of the world in its war against terrorism! It can never, indeed. That is why, on the one hand, the fascist ISI and the bloody army of Punjab have been blackmailing the western world through the instrument of terror alarm, only meant at extorting huge chunks of monetary aid and assistance from the bleeding world, on the other hand, the state pursues its most cherished agenda of training and instigating the extremist Taliban and other extremist organizations to wreak havoc against united states of America, NATO, the democratic states of Europe, India, and Afghanistan.
       That is why, the ISI in accomplice with its retired officers, and Pakistani army, sponsored terrorist attacks in Mumbai, where the Islamist extremists had begun a horrible blood bath. The vampire state machinery has designed such a bloody force of evil which has been blood thirsty and just can not live without bloodshed. They have been taught that in the paradise they would be granted in reward the bounty of hoors (70 young beautiful girls ), the gilmaan (young boys), grapes, cold drinks, honey, milk and many other things of lust and luxury in return of such heinous crimes against humanity! 
           ISI, the trainer and sustainer of such forces of evil, has been exercising war crimes in the rest of the world through such demoniac extremists. The theocratic state today has emerged as the most criminal state of the world ensnaring the entire world into a complex web of bloodletting and horrible terror. And all that has been its most cherished agenda to emerge as a horrible polar in the world at the cost of chaos and mayhem in the world. The grimace of the world does not appeal it. However, the wounds of the world are now growing into multiple gangrenes yet it does not stop its maniac pursuit of pan Islamism and seems to leave no extreme uncrossed for its draconian interests.   
It is strange that the worst enemies of yesterday have entered into a staunch alliance to stand against the western world. The mullah, the socialist, and the communist speak the same language against the western world- the west, especially united states of America, that strive for a healthier democratic order in the world, comprising freedom of the chained nations, restoration and preservation of human rights, mutual understanding among human beings, and fraternity in this uneasy world-an idea which happens to be the last hope to the humiliated, oppressed, and the chained third world nations.
          Recently, ISI has sponsored terrorist attacks on NATO’s supply convoy in Shikarpur, Sindh, with the help of its most beloved and spiritual progeny, the Taliban. 
            It is now crystal clear that ISI now treads upon the path of an open clash with NATO, and American interests. It should be noted that it has made selection of Sindh for such attacks for apparently two basic reasons. 
           The first reason for that is that the nationalist organizations of Sindh have begun to resist against the fascist state for the freedom of Sindh and have been working in a highly organized way against the state. However, the organizations have also excelled in submitting the Sindh case with the international community. This has attracted a staunch support to the struggling organizations here in Sindh. The Sindhi nation has given a considerably better response, support, and sympathies to the resistive nationalist organizations who have been working with Great Spirit and seriousness. The organizations have been preaching Sufism, secularism, humanism, and anti-extremist social thought in Sindh. The Sindh nation has been the finest and an exemplary nation who have an unshakable belief in secularism, and universal brotherhood. They have never given their ears to the hosts of extremist Tableeg Jamat supported and sent by Punjab to preach religious extremism here in Sindh. For 63 years they have been coming here in Sindh to distort the sufist social fiber of Sindh but have never been successful.
          Apparently, the ISI has embarked upon countering the resistant nationalist organizations in Sindh and, for such reasons; it has sponsored Taliban extremism here in Sindh, to counter the resisting nationalist organizations and the NATO’s supply convoys. It is now trying to forcibly talibanize our secular nation who have been toiling against extremism, mullahcracy, and Pakistan, the mother of flies and global pestilence. The second reason behind all this bloody terrorism is that Sindhi nation maintains an in-depth historic secular social order and highly cultivated sense of universal brotherhood quite opposed to the religious extremism. ISI has done all that with a purpose to paint a wrong picture of Sindh in order to make the western world believe that Sindhis are an extremist nation. It is a vicious intention of the fascist, imperialist, and vampire theocratic state of Pakistan to make the world believe that Sindh also happens to be a heartland of talibaized people. The notorious and tahreek Taliban has also attacked on the shrine of Abdullah Shah Gazi here in Karachi, Sindh, killing innocent women and children. The intentions of forcible talibanization on the part of ISI must be noted.
          Jeay Sindh Muttahida Mahaz has taken a serious notice of such fascism and terror dropped upon NATO convoys, killing of the innocent people, and projection of religious fascism. Jeay Sindh Muttahida Mahaz staged Sindh-wide demonstrations against all that. The vice chairman of Jeay Sindh Muttahida Mahaz, Mr. Sirai Qurban Khawar, and general secretary of Jeay Sindh Muttahida Mahaz, Mr. Muzaffar Bhutto, made a joint press conference here in Hyderabad against the attacks on NATO convoy in Shikarpur and condemned Tahreekay Taliban’s inhuman and blood thirsty ways towards the international community and the secular Sindhi nation.     
        They said in their joint conference that the Sindhi nation will continue to support and stand with the international community in the war on terror. ‘We will stand with America, NATO, European union, Afghanistan, and India in the war on terror, while’ They added, ‘Punjab, ISI, and Pakistan army are the blackmailer, fraudulent, and they bolster and sponsor extremists against the international community.’
         However, the international community knows full well that the 9/11 attacks had also been accomplished by the same forces of evil in accomplice with ISI in which some 5000 innocent people lost their lives and a fierce wave of fear and horror swept through out the western world brought about unprecedented security concerns and the western society is still suffering from morbid psychological disturbance emanating from the heinous attacks. 
          Pakistan is such an immoral and shameless theocratic state of the world which had killed 3000000 people in Bengal. The shameless and inhuman Punjabi army which never tires from hateful criticism upon Hindus, Jews, and Christians, has forgotten the fact that they are the same vampires who had begun a mass rape in Bengal which had left 500000 young girls pregnant and all the girls victimized were Muslim. This all has been an inerasable scar on the face of humanity quite matchless in the degree of torture, mass murder, and humiliation of a Muslim nation. Shame on such an army who still consider themselves to be humans! 
         This rogue state has vicious intentions of exterminating the Sindhi and the Balouch nations so as to swallow up their natural resources and to stretch its Punjabi population to the Arabic ocean. That is why it has dumped in Sindh and Baluchistan the extremist forces of darkness that have begun to kill people like insects. If such a downright fundamentalist and islamist state also possesses the nuclear bomb which it lovingly calls the Islamic bomb (it proved to be so when it proliferated the technology and the material to Iran)  will south Asia, central Asia, Europe, USA, and Israel be safe from the nuclear terror! Not really... they will never.
       Let us, for instance, have a close look at the extremist state and its institutions. The chief justice of the theocratic supreme court of Pakistan keeps on saying that Islam (Bin Ladenist two-nation theory) is the state religion and his court will repeal any bill passed by the parliament demanding abolition of the state religion (theocracy). The constitution of the state is of theocratic origin and the parliament, too, is theocratic in one or other way and treads upon the guidelines of a fascist judiciary, a fascist Pakistani national security, and a fascist intelligence agency, the ISI, and an extremist Punjabi army. All the rest institutions of Pakistan carry the venom of Ladenist two-nation theory and it is such a vampire state which has been the mother of religious extremism, haunting every nook and corner of the world.
    It could well be concluded now that what kind of state this has been and still is. The state openly says that it will never give up the theocratic rule. Naturally this means that the WMDS which state possesses are much likely to slip into the hands of extremists. Indeed, this state along with its missiles and nuclear and chemical weapons is hanging over the humanity like Damocles’ sword.
I have been appealing the international community again and again that the nuclear weapons of the fundamentalist state pose a simultaneous threat to the existence of Sindhi nation, Baluchistan, and the western world as well. I have been appealing to the world to disarm and dismantle this godzillian state as it has been trampling humanity under its feet. 
       According to the reports of the intelligence agency of Jeay Sindh Muttahida Mahaz, the fascist state has buried a huge nuclear arsenal in the mountain ranges of Qambar-Shahdadkot district of Sindh, on the Baluchistan side by Mazarani Gas field and also in the mountain ranges of Thano Boola Khan Territory of district Jamshoro, Sindh. We have been highly concerned at all this and have already appealed to the international community in the context of the matter so as to take a serious notice of such a heinous transportation of nuclear weapons in our national geography. 
We also express our deep concerns at the vulnerability of the world to the WMDS of the state.
        We are afraid that if the arsenal is not ceased from the theocratic state there is no denying the fact, the weapons may fall into the evil hands of the extremists at any time in near future.
         Today if we look at Latin America, Middle East, central Asia, and south Asia, we come to know that the entire world seems to be at great political unrest. Europe strives for the political harmony in the above mentioned territories of the world required for the investment and markets, while, united states of America has abandoned its old policies to the third world pursued during the cold war era and has been reconsidering and reviving its policies to the third work very quickly. It has embarked upon the ever great democratization of the world through its liberal new world order which believes in creation of the nation states in the third world. This all seems to be a kind of great compensation on the part of United States of America to the chained and bereaved nations of the third world still being ground under the brutal stone of theocratic fascism and militaristic Bonapartism.
It is really an appreciable effort on the part of United States of America that in the near past it has toppled military dictatorship of Charles Taylor in Liberia, maniac Sadam Husain in Iraq, and ignorant mullah Omar in Afghanistan so as to free the nations of the said countries from the clutches of rogue regimes of terror and fascism. On the one hand, the nations of the Middle East are looking for the possibilities of getting rid from the absolutist and maniac monarchs, on the other, the Palestine and Israel have begun to prefer table to the trotting guns for resolving their contradictions- this appears to be a change in the global political process which has begun to believe in talks rather than in chaos.     However, the mineral rich central Asia has drawn immense political attention of the world, while, at the same time, situation in Afghanistan has been of distinct nature as the country encounters the chaotic and ignorant Taliban soon after getting rid from the godzillian Al-Qaeda. Feeling the challenges of the age to true proportions, china and India have begun to compete on the road of economy. Though the situation in Africa is pretty disappointing as the civil wars still rule there, yet there is a hope that normalization would soon come. There is a hope and expectation that the world will at last come out from the void of extremism, and begin to live as a world of harmonized internationalism, fraternity, democracy, mutual understanding, mutual respect, universal justice, equality, and freedom from fascism - united states of America, and European union have made great shifts in their policies towards the world affairs which has proven to be a compensation to the chained and humiliated third world nations. 
          As for as Pakistan is concerned, hitherto, it has been the representative of the islamist extremism and has been the state of demons like lackaday teabag, Al-Qaeda, Tahreekay lashkar e Tayaba, Jaish Muhammad, Jamat Ul Dawa, Jamaitay Islami, Jamiat Ulema, Haqani net work and the like, and it has been dampening and frustrating the campaign against terror and fascism through its arch evil ISI which has been working behind them as a strong think tank and trainer of them. It has been working in collaboration with a huge network of its retired officers such as notorious Hameed Gul and the like have been given such an assignment to preach the Ladenist two-nation theory of the theocratic state and keep on creating commotion and chaos in media against the good will of the western world.
       It is quite noteworthy that ex-president of Pakistan, Parwaiz Musharaf has said that ISI has been running training camps of the Islamist extremists in the Indian Kashmir. Except from that, the notorious ISI has been closely working behind such extremist factors in the world as, the Sikh in India, Chechnya, the Muslim population in china, Afghanistan, the extremist Tamil tigers, the Sudan, Yaman, and right within Europe and America; there is not a place in the world where this rogue and fascist state has not made its malicious involvement to aggravate the state of affairs in the world.
     Pakistan is such a theocratic state whose army training centers ring with the slogans of (Jihad Fee sabeel-ullah) and (Pakistan stands for laai llah Ila Allah). All that is taught as the fundamental motive and morale of the army and the intelligence agencies. It is an army which recognizes the NATO forces as kafir. It has been such a state which has a record of all 63 years of rearing a fundamentalist army and now it has grown a kind of cancer to the evolution of man and civilization in the world. We are of the strong opinion based upon the scientific analysis that the world can not get rid from the Islamist extremism and nuclear proliferation without disarming and dismemberment of the theocratic Ladenist state of Pakistan. Truly speaking, the idea of war on terror without finishing the theocratic state is like pouring out a few buckets of water from a well for the purpose of cleaning it at whose bottom lays a dead rotten pig. 
       We are the true and strict followers of the message of Sain GM Sayad, who preached Sufism, secularism, world peace, unity of humanity, belief in the evolution of man as supreme being, condemnation of religiosity. The philosopher Sayad had prophesied that for the accomplishment of peace in the world creation of Sindhu Desh would be unavoidable. In 1960, the in his message of Sindh, the great Sayyad waged an ideological war against the fascist networks of mullahcracy, fundamentalism, and the pro-modoodian and pro-Ladenist jihadist ideology of Pakistan. The unbending Sayyad fought against religious fascism to the last moment of his life. He died in chains at the age of 91 years in Jinnah hospital Karachi. The great Sayyad remained in chains and house arrest for 32 years for the reason that he had stood against the religious extremism of fascist Pakistan and had established the nationalist movement in Sindh demanding freedom of Sindhu Desh and dismemberment of the mullahcratic Ladenist Pakistan. The Sayyad went successful in his great ideological pursuit. That is why, as for as secularism is concerned, today’s Sindh shines like a crystal diamond among the nations of the world. 
       However, when the NATO convoy came under the Taliban ambush in Shikarpur, the Jeay Sindh Muttahida Mahaz rose in great Sindh-wide demonstrations including Karachi, Hyderabad, Khairpur, Dadu, Nawabshah, Sukkar, Meerpur khas, Ghotky, Larkana, Naseerabad, Jacobabad, Badin, Thata, Jamshoro, Tando Muhammad khan, Sehwan, Dokri, Kandhkot, and many other cities, towns, and villages against the ruffians of Punjab, the Taliban. The demonstrations supported the international community’s war on terror and supported United States of America and the NATO in their campaign against the Ladenist networks. It is quite lamentable, that the electronic and print media of this fundamentalist state has been under the thumb of ISI owing to which the dumb media could not give coverage to our demonstrations. Even, the English daily DAWN did not give us any coverage at all, as the ISI keeps it under its strong grip to remain tongueless.
          Let us bring it forth to the democratic nations of the world, and the representatives of the humanist institutions of the world that it Sain GM Sayad had made a great speech in the Vienna international peace conference in 1952 in which, addressing to the world, he had said, ‘If the west does not stop supporting the religious extremists and theocratic states in the world, the fundamentalist factors in the world will multiply into a hell against the world peace and humanity’ 
   What the great Sayad said there has proved to be an unnegatable truth today and he was accurately right in what he had prophesied as we know that the Ladenist state has proved to be a kind of epilepsy to the world peace and terror and destruction to the healthier evolution of humanity in the world. That is why we are openly struggling against the theocratic state, its theocratic imperialism, its draconian and fundamentalist army, and its vampire and internationally notorious bloody ISI. On the one hand, it is the Sindhu Desh liberation army which is fighting against extremist Pakistan and for the creation of Sindhu Desh, on the other; it is Jeay Sindh Muttahida Mahaz which is struggling on the political platform as a resistive organization. It is a pity that, hitherto, they international community has even not given us moral and political support for our strong commitment to the world peace and resistance against fascism, extremism and pan Islamism. 
           Today, the fascist Punjabis and Pakhtoons have made an extremist alliance under the name of Tahreekay Taliban and have tried to inflict their fascist philosophy on our nation through extreme use of terror. They are trying to change the secular social psyche of our nation through use of brutal suicide attacks.  At this critical juncture of history, it is moral duty of the international community to help us in our legitimate struggle against Punjabi fascism and give due respect to our democratic right to freedom from the fascist Pakistani state.
          It may well be noted that Sindh has remained a separate and independent country for hundreds of thousands of years. We are the nation which holds great contribution in the evolution of man as a supreme being on the earth. Even today, Mohen-jo-Daro stands witness to the fact that we had emerged into a highly advanced civil society some 5000 years ago and our ancestors had established the first city state in the world and we include among the nations who laid down the foundation of civilization and culture and culture in the world. The pini loak were those people of Sindh who had been trading with the entire world in the ancient age. Lord Shiva and Shakhty Devi had given the concept and philosophy of mankind to the world some 30000 years ago. Our ancestors at that time composed the ever great hymns of Vedas (rug vad) and gave the world a great lyrical literature which happens to be the very foundation of the entire philosophy and theology of the world.
        Today, the extremist, fascist, and the international terrorist Punjabi state based upon theocratic two-nation theory is trying all possible ways to exterminate our rich cultural heritage and national existence.
        Being the chairman of Jeay Sindh Muttahida Mahaz, and representative of my chained nation, I appeal to the international community and democratic nations and institutions of the world such as united states of America, Britain, European union, India, Israel, Germany, Russia, Australia, Canada, Denmark, Sweden, France, Spain, united nations, international court of justice, human rights organizations, poets of the world, lawyers, and intellectuals of the world to take a serious notice of the heinous crimes against sindhi nation on the part of fascist state of Pakistan.
        I would like to once again bring it to the kind notice of the international community that my nation lends stronger support to the international community’s campaign against fundamentalism, and we will stand magnanimously with the world for the restoration of world peace and for the evolution of humanity. 
       We are of the opinion that it is theocratic Pakistan who has dumped the entire world into the hell of religious extremism and truly it is responsible for the inferno in which the entire humanity is being tormented. If the world must not suffer any more then the fascist state must be dismembered and the nations chained in its malignant, artificial, and barbaric boundaries must at once be freed. The restoration of world peace, the restoration of the security of the world, and freedom of Sindh and Baluchistan are conditionally essential to each other.
      I also appeal to the international criminal court to take immediate notice of the forced disappearance and extra judicial murder of Mr. Sami Ullah Kalhoro, the vice chairman of Jeay Sindh Muttahida Mahaz at the hands of the hands of fascist ISI. I appeal to the honorable court to bring the killers to justice.


Sincerely
SHAFI MUHAMMAD BURFAT
CHAIRMAN
JEAY SINDH MUTTAHIDA MAHAZ, SINDH